HAYATA DAİR

Çünkü, Böyle Daha Güçlüyüm..!

Yaşadığım her şeyi kefeme koyuyorum ben. Bir tecrübe daha diyorum beni içimdeki çocukla buluşturmaya götüren. Hayattaki gereksiz savaşları, anlamsız üzüntüleri, sonsuz beklentileri durdurup asıl yaşama nedenlerine götürecek olan bir şey daha.. Önce yaşadıklarıma üzülüp, bazen hayatı yaşanmayacak kadar kötü bulup, yok olmak istiyorum. Sonra acılarım, kahroluşlarım, kızgınlıklarım hayal kırıklıklarımın sızıları geçince; bu da bir tecrübe daha diyorum işte. Ve o hisleri yaşamayı seviyorum. Beni daha hızlı büyüten, büyütürken hayata geliş nedenimi hissettiğim o tüm duyguları seviyorum. Beni ben yapan tüm duyguları olduğu gibi. Hissetmeyi seviyorum aynı kadife kumaşa dokunurken yaşadığım his gibi, yeşil eriğin en ekşi halini yerken hissettiğim gibi, güneşten kavrulmuşken buz gibi sulara atladığımda hissettiğim gibi, en sevdiğim parfümü kokladığımdaki gibi..

Ben bu yüzden gözyaşlarımı da seviyorum en yüksek kahkahalarım gibi. Ben bu yüzden acılarımı da seviyorum en zirvede yaşadığım mutluluklarım gibi.. Ben bu yüzden hayal kırıklıklarımı da seviyorum, aynı hayallerim gibi..

Yaralarımı da seviyorum gerek vücudumdaki, gerek ruhumdaki.. Yaşanmışlığın izi onlar çünkü. Beni ben yapan tüm hisleri hissetmeyi seviyorum..

Bu yüzden hayatımda sahip olduğum, yaşadığım veya henüz yaşayamadığım her şeye şükrediyorum. Ayaklarımı yere daha sağlam basıyorum artık. Üzüntülerimi en dibinde dahi yaşasam küllerimden yeniden doğuyorum. Hayallerime daha sıkı sıkıya bağlanıyorum. Sevdiklerime en güçlü bağlarla sarılıp, hiç bir koşulda bırakmıyorum. Gidenleri, gitsin istediklerimi, hayatıma olumsuz enerji yayanları umursamıyorum artık. Tutunduğum, bağlandığım hiç birşeye kimsenin gelip bağlarımı çözmesine izin vermiyorum. İyice yerleşiyorum sevdiklerimin hayatına ve yerleşmelerine izin veriyorum hayatıma.

Ben seviyorum işte yaşadığım her şeyi.. Çünkü, böyle daha güçlüyüm..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir